home | algemeen | reisschema | reisverslag | fotogalerij | filmpjes | links | onze reizen

 

 

BRAZILIE REISVERSLAG

Hieronder vind je ons reisverslag. Heb je vragen of opmerkingen naar aanleiding van dit schema?
Neem dan contact met ons op.

Vrijdag 23 november - Puerto Iguazu - Rio de Janeiro
Het is bijna 08.20 uur als onze transfer zich meldt (ipv. 08.00 uur) dus we zijn al best een beetje nerveus. Maar het geeft niet, hij is er nu. Vervolgens blijven we nog minstens 10 minuten voor de deur van het hotel stilstaan terwijl de chauffeur rustig allerlei papieren voor ons invult. Grmbl!

Als we dan eindelijk rijden hoeven we alleen maar de straat uit, de hoek om en 2 keer naar rechts en we zijn al bij de Argentijnse douane. Dit gaat hartstikke vlot. We steken de rivier Iguazu over waar halverwege de grens met Brazilië is en waar we bij de douane een stempeltje moeten halen, ook zo gepiept. En nog geen 10 minuten later zijn we op het vliegveld (alsnog veel te vroeg).

Op het vliegveld kopen we nog een gidsje van Rio (in het Braziliaans, maar met goede kaarten van de verschillende wijken) en een soort hoe & wat in het Portugees-boekje (engels). Hiermee moeten we wel uit de voeten kunnen. Bij het inchecken gaat het al mis, we verstaan er echt helemaal geen ene moer van. Dat is raar, ben je net weer aan het Spaans gewend, zit je er helemaal in, kan je alles prima volgen en jezelf verstaanbaar maken.....ben je nog geen half uur later opeens in een land waar je alleen maar denkt....euh? Thank God for English.



We vliegen met een kleine tussenstop in Curìtiba naar Rio. Hiervandaan nemen we op de gok een taxi naar het Praia Copacabana Hotel (want dat klinkt wel lekker). De chauffeur heeft echter heel andere plannen met ons. Hij kent namelijk een veel beter hotel en bovendien na wat, voor ons onverstaanbaar, over en weer gepraat met de centrale, blijkt het Praia al vol. Wij doen net of we hem geloven en laten ons naar het Atlantis Copacabana Hotel (want klinkt ook wel goed) rijden.

Even later sta ik met een Braziliaanse bellboy in de lift naar de 11e verdieping om 2 types kamers te bekijken, Johan in de lobby achterlatend met een blik van ´dit gaat me kosten´. En inderdaad, dat klopt. Degene met zeezicht is niet alleen mooier, maar ook groter en bovendien niet zo heel veel duurder.

We gooien gauw onze rugzakken in een hoek en nemen linea recta de lift weer naar beneden. Twee straten uit lopen en we staan op het strand van Copacabana. Woehoeeoeooe. Het is niet het allermooiste strand dat ik ooit heb gezien, maar de ligging en de naam geven het toch net dat beetje extra.

Gauw weer terug naar de kamer om lekker een siësta te houden (ja onze vakantie is nu echt begonnen!) en pas weer opstaan als we honger hebben om een hapje te eten en nog wat te drinken.

Zaterdag 24 november - Rio de Janeiro
We worden uitgerust en uit onszelf wakker en gaan eerst eens rustig kijken wat het ontbijtbuffet allemaal te bieden heeft. Wat een luxe, wat een leven! Hierna gaan wenaar het beroemde beeld boven op de berg Corcovado. Er rijdt een soort treintje dat ons bijna helemaal naar boven brengt. Met een lift en wat roltrappen bereiken we het hoogste punt. Dat is nog eens een chique manier van site-seeing!

Het is een beetje heiig hiervandaan maar het uitzicht blijft toch fenomenaal. We zien een voor een de bekendste bezienswaardigheden van Rio zoals het Maracaña stadion en natuur de Pão do Açucar (suikerbrood-berg). Al komt het eind van de vakantie langzaam in zicht, het is toch wel erg leuk om hier nu echt te staan.



Hierna hebben we de activiteit van vandaag weer gehad en gaan we lekker naar het strand (Ipanema). Het water is een beetje koud in het begin (het is natuurlijk nog niet echt zomer hier, wel al ruim 30 graden) maar wel verfrissend. Er staan best golven, maar dat is ideaal om in te duiken en je te laten meespoelen. Alleen oppassen dat je daarbij niet als een verdwaalde zeeolifant op het strand aanspoelt, want dit is wel Rio ja - waar iedereen in piepkleine bikini´s loopt te paraderen.

Na een douche in het hotel om het zand af te spoelen gaan we wandelen over de Copacabana. Op een van de terrasjes aan zee drinken we een caipirinha en op een ander terrasje eten we een smakelijk visje. Later drinken we op de hotelkamer onze laatste fles Argentijnse Merlot op (scheelt weer een kilo bagage ;) voor het slapengaan.

Zondag 25 november - Rio de Janeiro
We hoeven pas om 12.00 uur uit te checken, dus haasten ons niet met inpakken en ontbijten. In de lobby van het hotel wachten we op de vader van een vriendin van ons, waar we de rest van de dagen hier mogen verblijven.

Met de auto gaan we eerst een uurtje rondrijden door de stad en Cristiano wijst ons van alles aan en geeft veel tips. Gelukkig spreekt hij engels. Hierna stoppen we bij een groot winkelcentrum om te lunchen. Leuk nieuw concept voor Nederland: een buffet met het lekkerst van het lekkerst waarbij je opschept zoveel je wil en vervolgens afrekent per kg. op je bord. Hmmm.

Met volle buiken rijden we naar het appartement waar we ons gauw omkleden. We moeten nl. met de metro terug naar ons hotel. Van daaruit hebben we een tour naar het voetbalstadion om een wedstrijd te zien. Ja ik word nog eens een succer voor soccer. Maar ach, in Brazilië zijn ze nog gekker van voetbal dan in Argentinië en dit is bovendien een hele belangrijke wedstrijd. Als Flamengo wint van Atletico, dan zijn ze geplaatst voor de Libertad (zeg maar de Europacup van Zuid-Amerika). Flamengo is de plaatselijke club dus het hele stadion zal gevuld zijn met supporters (de tegenpartij durft zich zelfs niet te vertonen).

Als we met de metro bovenkomen hebben we geen idee waar we zijn, behalve dan dat het hotel niet in de buurt is. En natuurlijk hebben we ook geen zeeën van tijd meer (nog precies 10 minuten). We springen daarom snel in een taxi die ons naar het hotel kan brengen. Alleen dat doet ie niet, want hij weet niet waar het is. Al geeft ie dat niet toe. Dus rijden we rondjes tot Jo er niet meer tegen kan. We zijn bijna niks opgeschoten. We zetten het dus maar op een rennen en komen precies op tijd bij het hotel aan (de bus staat er nog).

Met het zweet in de bilnaad en een hart dat tekeer gaat als een gek zitten we even later in die bus. Daarom is een sprintje trekken op slippers bij +30 graden dus geen goed idee. We moeten wel even rijden, dus we kunnen mooi bijkomen. Als we dichter bij het stadion komen zien we de mensen al, heeeeeel veeeeeel mensen. We spreken een meeting-point voor na afloop af en gaan naar binnen om een plaatsje te zoeken.

Na even puzzelen hebben we de perfecte plekken gevonden. Als Jo wat drinken haalt krijg ik bezoek van een grote Braziliaanse familie, waarvan er een meteen een gesprek aanknoopt. Als ik vertel dat ik hem niet begrijp en uit Nederland kom valt ie bijna van zijn stoel. Dat moet de hele familie weten en allemaal moeten ze een handje komen schudden natuurlijk. Als daarna de blonde Jo verschijnt is het natuurlijk helemaal feest.

Er worden wat namen van Nederlandse voetbalspelers uitgewisseld, Jo wordt in een t-shirt gehesen en krijgt een petje op zodat we een foto kunnen maken, vervolgens krijgen we allebei een Flamengo hoofdband en een biertje en horen we er helemaal bij. Nog voor de wedstrijd begint is het al een groot feest. Dit zie ik nog niet gebeuren bij Ajax-Feyenoord.

In de tweede helft valt het eerste doelpunt en nog wel voor Flamengo. Het publiek gaat helemaal los. Er wordt geklapt, gejuicht, geschreeuwd, gedanst en zelfs gehuild door sommige mannen. Als er ook een 2e doelpunt volgt is het helemaal geweldig natuurlijk. Wat een unieke ervaring om dit van zo dichtbij mee te maken. Na afloop worden we omhelsd en gaan we met 88.000 man (en vrouwen en (kleine) kinderen) in pais en vree feestvierend het stadion uit.

Maandag 26 t/m donderdag 29 november - Rio de Janeiro
Bijna een hele week, zon, zee, strand en plezier en dat eind november. Dat is pas echt vakantie vieren, na alle prachtige dingen die we gezien hebben is het heerlijk om een paar dagen bij te komen van al dat moois en te relaxen. Beetje slenteren over de boulevard van Copacabana en het geinige straatwerk bewonderen. Beetje zonnen en levend verbranden (als we naar elkaar kijken hebben we steeds het deuntje van de pink panther in ons hoofd), beetje zout op de muggebeten om de jeuk te stillen (de muggen vonden mij in Iguazu en Iber á wel een smakelijk hapje) en een beetje cocktails drinken op een terras.

En natuurlijk hangen we ook ontzettend de toerist uit. Zo bezoeken we verder nog de botanische tuinen (klinkt veel suffer dan het was), de dierentuin (vooral heel veel vogels hier, zelfs een condor, en bijv. maar 1 leeuw, 1 olifant en 1 giraffe, maar ze waren er), en natuurlijk de beroemde Suikerbrood Berg.

Met een cablecar (enorme skilift maar dan zonder de sneeuw en op havaianas ipv skischoenen) ga je in 2 etappes omhoog. Op de 1e berg tijdens de tussenstop zien we dan eindelijk waar al die helikopters vandaan komen. Hier is het platform vanwaar ze vertrekken voor een vlucht over de stad en, uiteraard, een rondje om het beeld. Beetje prijzig dus we dat doen we maar niet. Bovenop de Pao de Açucar kijken we weer over de stad uit, over het strand (her name was Lola) en naar het beeld van Cristo Redentor.

En natuurlijk geven we als toerist bakken met geld uit. Van het geld dat we besparen op een hotel voor de laatste paar dagen, blijft haast niks meer over. Maar Rio is zo en zo een dure stad. Argentinië was ook net wat duurder dan de landen die we vorig jaar en het jaar daarvoor hebben bezocht. En je kan nou eenmaal niet zonder souveniers thuiskomen of met een ouwe bikini op de Copacabana gaan liggen ;). Gelukkig hadden we niet zoveel bagage op de heenreis, zodat alles nog keurig in de rugtassen past en het niet te zwaar is. Overgewicht hebben we toch wel, maar dan in de vorm van zadeltassen en zwembandjes.

In Argentinië was het grappig dat de mensen in Buenos Aires op straat allemaal handsfree bellen, lopende weg. Dat iedereen dan mee kan luisteren doet ze niks. Ook vormen ze een keurige rij bij het wachten op de bus (in Rio ook), als het heel druk is gaat de rij zo de straat uit en de hoek om. Zodat je als toerist zoiets hebt van, wat verkopen ze daar? Vinden we het in Nederland handiger om de kinderen thuis te laten als je uiteten gaat, hier neem je ze gewoon mee - zelfs als je pas om 22.30 uur een hapje gaat eten. Mannen omhelzen en zoenen andere mannen als ze elkaar begroeten en een voetbaldwedstrijdje is een dagje uit voor het hele gezin. Al die eigenaardigheidjes zullen we wel missen!

Straks gaan we de bikini en zwembroek verwisselen voor een lange broek en een vest en een taxi nemen naar het vliegveld. Om 23.00 uur vanavond (Nederlandse tijd) vliegen we naar Madrid en vandaar uit naar Amsterdam. Als alles meezit zijn we dan morgenmiddag ± 15.15 uur weer in ons koude kikkerlandje met een heleboel warme herinneringen.

Benieuwd hoe deze reis begon? Klik hier om bij Argentinië over het begin van deze reis lezen...