home | algemeen | reisschema | reisverslag | fotogalerij | filmpjes | links | onze reizen

 

 

CHILI REISVERSLAG

Hieronder vind je ons reisverslag. Heb je vragen of opmerkingen naar aanleiding van dit schema?
Neem dan contact met ons op.

Zaterdag 29 oktober – Amsterdam/Madrid
We zijn op Schiphol en door de mededeling “mind your step” bij de rolband zijn we gelijk in de vakantiestemming. De melding dat we vertraging hebben brengt ons terug in de werkelijkheid. Niet alleen moeten we nog langer hier rondhangen, hoe loopt het af met onze aansluitende vluchten? Deze reis begint gelijk al erg avontuurlijk!

Uiteindelijk vertrekken we zo laat dat we de eerste aansluiting al met geen mogelijkheid meer lijken te halen. Nu maar hopen dat de vlucht naar Madrid ook is vertraagd.

Zondag 30 oktober – Madrid/Santiago /Antofagasta
Op het vliegveld van Madrid hebben we geen idee waar we heen moeten. Het vliegveld is enorm groot en op de achtergrond klinkt de “last call” voor onze vlucht naar Santiago.
Dus zetten we het op een rennen. Langs de restaurantjes waar we anders op ons gemak wat hadden kunnen eten, langs de automaten met frisdrank en ademloos langs de “punto’s de fumo” (plaatsen waar je mag roken).

Onze conditie blijkt niet al te best en we rennen op goed geluk een kant uit, zonder te weten waar we precies heen moeten. Nog doorrennend worden we aangesproken door een grondstewardes die vraagt of we Lan-Chile vliegen. Al dat rennen dus niet voor niets geweest.

Tijdens de lange vlucht  hebben we alle tijd om bij te komen. En dat is maar goed ook, want we moeten straks weer een aansluiting halen! Maar weer zit het tegen. Bij de bagageband wachten en wachten we op onze rugzakken. Maar van de drie bagagestukken is er niet één meegekomen.

Dus moeten we eerst deze vermissing aangeven, waardoor we nu echt onze aansluiting naar Antofogasta missen. We staan op de reservelijst voor een vlucht later vanmiddag. Ook dit wordt weer erg spannend gemaakt want een half uur voor vertrek kunnen ze nog niet met zekerheid zeggen of we mee kunnen vliegen. Uiteindelijk moeten we op het allerlaatste moment achter iemand van Lan-Chile aanrennen naar de gate en kunnen we aan boord van de vlucht van 14.20 uur.



Dit is een kort vluchtje in vergelijking met de vorige en al gauw zijn we bij de balie om de huurauto op te halen. Terwijl Johan de formulieren invult neem ik een kijkje bij het wagenpark. Tot mijn verbazing blijkt dit uit maar 2 auto’s te bestaan. Een Toyota Yaris en een 4-wheel drive met een open bak achterop. Dat zal de onze dan wel zijn want we hebben een 4-wheel drive gereserveerd.

Natuurlijk blijkt dat de Yaris voor ons is bestemd. Dus moeten we eerst het personeel duidelijk zien te maken dat wij echt een 4-wheel drive nodig hebben voor ons tripje, en dat in ons beste Spaans. Na een ritje met een van de medewerkers naar het hoofdkantoor krijgen we alsnog een 4-wheel drive mee. De jongen rijd ons voor naar een benzinestation en daarna naar een hotel. Daar zijn we erg blij mee, want we zijn ondertussen wel aan een bed toe!



Maar voor we onder de lakens kunnen kruipen moeten we eerst shoppen voor schone onderbroeken, shirts, tandpasta, shampoo en douchefris. Als diner eten we een broodje op de kamer. We bellen nog even naar het vliegveld om de naam van het hotel door te geven zodat ze de bagage kunnen doorgeven en kunnen dan eindelijk naar bed.

Maandag 31 oktober – Antofogasta
Onze bagage had om 13.30 uur moeten arriveren maar al wat er komt… Maar weer even bellen met het vliegveld dus. We krijgen te horen dat er 1 rugzak terecht is maar dat de andere 2 nog zoek zijn. We kunnen niks anders dan afwachten. We besluiten om te lunchen bij een Mac-Donalds en gaan daarna Antofogasta verkennen. In dit arbeidersstadje blijkt verder weinig te beleven dus gaan we naar het hotel terug om weer met het vliegveld te bellen. Er zijn inmiddels 2 rugzakken terecht die vanavond nog hierheen komen. En warempel om 20.15 uur worden ze gebracht.

We controleren snel wat we nu wel en niet hebben en besluiten om morgenochtend zo en zo te vertrekken. We hebben al een hele dag verloren en staan, na al die pech, te trappelen om echt aan de reis te beginnen!

Dinsdag 1 november – Antofogasta/San Pedro de Atacama
Wij waren op tijd aan het ontbijt en belden toch nog een keer met het vliegveld. De laatste rugzak wordt rond 10.30 uur bezorgd. We staan niet echt te juichen, want hadden eigenlijk meteen willen vertrekken. Maar besluiten nu om toch maar te wachten.

Gelukkig komt de rugzak al om 10.00 uur en kan het feest eindelijk beginnen. Om 10.15 uur rijden we Antofogasta uit en de snelweg naar Calama op. Een weg middenin het niets berg op, berg af met links en rechts woestijn. Een prachtige omgeving!

 



Na ± 3 uur rijden we San Pedro de Atacama binnen, dat onverwachts opduikt als een oase middenin de woestijn. We kiezen voor een tweepersoons huisje dat oud en verwaarloosd is maar wel schoon. Bovendien kunnen we de auto op eigen erf parkeren.



’s Middags slenteren we door San Pedro, waar we lunchen bij ‘El Adobe’. Het eten is heerlijk! Een grote biefstuk met pepersaus en frietjes en een broodje met kip, advocado, mayonaise en tomaat en dat voor een habbekrats. ’s Avonds maken we tijdens het diner plannen voor de dag van morgen.



Woensdag 2 november – San Pedro (excursie Laguna Miscanti en Miñiques)
Nadat we het ontbijt hebben laten zakken (ieder 3 broodjes met boter, marmelade, roerei, gekookte eieren, koffie, thee, versgeperste ananassap en yoghurt met fruit) halen we bij een bakker vers brood en gaan op pad naar Laguna Miscanti en Laguna Miñiques.

We rijden telkens weer door een ander landschap via Toconao naar Socaire waar we de asfaltweg verwisselen voor een bergweggetje. Af en toe stoppen we om de omgeving vast te leggen. Dan verschijnt uit het niets de top van de berg en zien we 2 prachtige meren. Te voet gaan we verder, eerst naar Laguna Miscanti (15 km²). Het meer is zo blauw het lijkt wel nep. Aan de overkant zijn flamingo’s. We gaan op een rots zitten genieten en ons broodje opeten.



Daarna wandelen we door naar Laguna Miñique, wat iets minder indrukwekkend is. Terug moeten we weer bergje op, goed voor de beenspieren. En adembenemend, want er is weinig zuurstof hier op 4200 meter. Op de terugweg naar San Pedro rijden we via Laguna Chaxa, dit is een meer middenin de zoutvlakte. In het zout is een pad uitgehakt dat we volgen. En dan zien we ze opeens van dichtbij; flamingo’s! We genieten van de natuur voor we terugrijden naar San Pedro.



Na het diner nemen we een borrel en dat is het alweer bedtijd. Morgen willen we naar de geisers en dus moeten we al om 04.00 uur vertrekken!

Donderdag 3 november – San Pedro (excursie El Tatio en Valle de la Luna)
We zijn keurig op tijd vertrokken en rijden in het donker, wat best een beetje spannend is. We kennen de weg immers niet en bovendien is dit eigenlijk geen weg te noemen, eerder een geprepareerde skipiste met steen i.p.v. sneeuw. We hobbelen voort.

Als we de geisers zien moeten we nog een kleine hindernis overwinnen (soort van maanlandschap met riviertjes waar we doorheen moeten) voor we de auto op de parkeerplaats kunnen achterlaten. En koud dat het is, zonder kachel en zonder zon! Natuurlijk hebben we geen muts, sjaal en handschoenen meegenomen. Dan maar opwarmen in de stoom van de geisers tot het zonnetje tevoorschijn komt. En dat is een prachtig gezicht!



Als de zon helemaal op is en het mysterieuze er vanaf gaan we naar de auto terug. Op de heenweg ontdekte Johan dat de rem het niet echt lekker meer doet (!) dus hij besluit een andere, minder steile route te nemen terug. Al gauw blijkt echter dat wij daar niet rijden maar op een heel andere weg die niet op de kaart staat, veel spannender is dan de heenreis en ons met een omweg weer bij de geisers terugbrengt.



Eenmaal weer in San Pedro spoelen we het stof van ons af en gaan lekker lunchen bij ‘Todo Natural’. Daarna nemen we contact op met het thuisfront en sturen foto’s om ze jaloers te maken. Rond 17.00 uur vertrekken we naar Valle de la Luna (Vallei van de Maan), een soort maanlandschap waar we de zonsondergang gaan bekijken.

Terwijl we wachten tot de zon ondergaat raken we aan de praat met een Italiaans stel. Zij gaan morgen op excursie naar Bolivia en hebben eigenlijk nog medepassagiers nodig. Wij zijn daar wel voor in. De zonsondergang is onbeschrijfelijk mooi, wat een kleurenpalet!

Vrijdag 4 november – San Pedro (excursie Bolivia)
Bij het buro waar de excursie is geboekt staan Adriano & Eralda al op ons te wachten. Ook sluiten er 2 Canadezen,  Jacqueline & Ernie bij ons gezelschap aan. Wij zijn er klaar voor, de organisatie niet. Dus we wachten. Als we eindelijk zijn vertrokken passeren we al gauw de Chileense grens waar we een stempel moeten halen om het land te verlaten. Even verderop moeten we een heleboel formulier invullen en natuurlijk betalen (entree van het natuurpark) om Bolivia binnen te gaan.



Hier is het opeens een uur vroeger dus dat we weer moeten wachten voor we verder gaan is minder erg. Al snel duikt de eerste highlight van de tour op, Laguna Blanca . Het witte meer zelf is niet erg spannend, maar de omgeving maakt het toch de moeite waard.




We rijden door naar de volgende “parada” (stop), Laguna Verde. En dit is wel een hele mooie! We maken dan ook enorm veel foto’s. Onze gids Abram verteld dat de kleur komt door de mineralen in het water. Gedurende de dag kleurt het meer langzaam groen.



Hierna gaan we naar een thermaal bad waar we ons laten zakken. Het klinkt eentonig maar ook hier is het enige woord om te beschrijven hoe mooi het is, prachtig. We hebben uitzicht over een meer vol flamingo’s en een berglandschap. Als we van het water beginnen te rimpelen kleden we ons gauw weer aan en vervolgen onze reis.



Via El Desierto de Dalí (de woestijn van Dalí) rijden we naar Laguna Colarado.



Dit meer is door de mineralen rood van kleur. Gedurende de dag verandert het rood geleidelijk in oranje. Hier wordt een lunch voor ons bereid die op de achterklep wordt geserveerd. En met een broodje tonijn kijken we over het meer uit waar duizenden flamingo’s ook aan het lunchen zijn.  Wat het meest bijzonder maakt is dat we gedurende de trip niemand anders tegen komen.



Nog helemaal onder de indruk gaan we verder naar 4750 meter waar we geisers gaan kijken. Deze zijn de hele dag actief en in plaats van stoom zien we borrelende lava in alle kleuren.



Hierna rijden we terug naar de verzamelplaats. Daar hoeven we maar even op onze bus te wachten. Er staat er al wel een maar deze doet dienst als openbaar toilet (je kunt je er lekker achter verschuilen).




Eerst de douane door in Bolivia waar onze tassen worden gecontroleerd en we weer een stempel krijgen. Dan door de douane in Chili en dan laten we ons lekker afzetten na hartelijk afscheid van de groep te hebben genomen. Omdat het eten er zo lekker is kiezen we voor het diner weer voor ‘El Adobe’, waar ook Jackie & Ernie opduiken. Ze schuiven bij ons aan en met een borreltje erbij genieten we na van deze geweldige dag!

Zaterdag 5 november – San Pedro
Vandaag slapen we lekker lang uit want het is een rustdag. We hebben pas om 20.30 uur een afspraak om naar de sterren te kijken dus alle tijd om te relaxen. Met een plastic zak in de afvoer toveren we de douche om tot bad om een wasje te kunnen doen. Na een voortreffelijk ontbijt gaan we een wandeling maken door het dorp en op het pleintje in de schaduw lezen.





Daar vertoeven we de rest van de middag. Wel gaan we nog even naar een internetcafé om contact te zoeken met het thuisfront en een hotel voor morgen te regelen. Helaas gaat de excursie niet door omdat de lucht helemaal dichtrekt. Bij het burootje kletsen we wat met de eigenaren, een Fransman en een Chileense, en dan gaan we naar ons ‘huisje’ terug.

Nog even wat lezen en puzzelen en dan gauw onder de wol. Morgen moeten we weer vroeg op, dan vliegen we naar mijn geboortestad.

Zondag 6 november – San Pedro/Santiago
Onderweg zien we de zon opkomen boven de bergen en er is veel verkeer voor een zondag. We komen een vrachtwagen tegen die een vrachtwagen vervoert en een vrachtwagen die een stuk tunnel bij zich heeft.  Achter ze is zowaar een file ontstaan. Gelukkig rijden wij de andere kant op.



Op het vliegveld in Antofogasta leveren we de o zo vieze huurauto weer in. Niet zo gek natuurlijk nadat 1350 km door de woestijn zijn gereden. Daarna gaan we inchecken. Onze bagage blijkt te zwaar, 7 kilo en dat kost ons maar liefst € 29,-(!). Dit keer vliegen we keurig op tijd met alle bagage en anderhalf uur later landen we in Santiago waar weer een nieuwe reis begint, althans zo voelt het.

We nemen een taxi naar het hotel dat in een hele leuke buurt blijkt te liggen. We krijgen een supergrote kamer met een enorm tweepersoonsbed, ruime badkamer en zitgedeelte met bankstel en tv. Hier houden we het wel een paar daagjes vol!



Na een douche gaan we op verkenningstocht. Ons hotel ligt aan het park Santa Lucia waar je je eerst moet inschrijven voor je naar binnen kan gaan. Omdat het park op een heuvel ligt heb je prachtig uitzicht over de stad. We wandelen weer naar het beneden, zo een winkelstraat in.





Met de metro gaan we naar de wijk Provendencia waar we ons een pizza laten smaken bij ‘Pizza Nostre’. Terug op onze kamer kijken we nog even tv voordat we moe maar voldaan in het reuzebed kruipen.

Maandag 7 november – Santiago
We kunnen op onze kamer ontbijten voor hetzelfde geld als in het restaurant (nl. USD 2,=) maar kiezen voor het laatste. Daarna maken we op de kamer plannen voor vandaag. Omdat veel bezienswaardigheden op maandag zijn gesloten gaan we op zoek naar een wasserette.

 

Op de Plaza de Armas drinken we wat waarna we verder wandelen op zoek naar een shirt voor Johan en een korte broek voor mij. Er zijn hier ontelbare schoenwinkels, apotheken en banken, maar niet één kledingwinkel. Dan maar een bezoekje aan de bios. We kijken ‘El leyenda del Zorro’ met Spaanse ondertitels dus nog leerzaam ook.

We eten bij  ‘Como Agua Para Chocolate’, waar het wederom verrukkelijk is. ’s Avonds hebben we een date met Jackie & Ernie in de wijk Bellavista. In een jazzbar laten we ons een Pisco Sour (hét drankje van Chili) smaken, althans dat proberen we want het is erg zuur. We hebben een gezellige avond en gaan pas rond 23.30 uur weer richting ons eigen hotel.

Dinsdag 8 november – Santiago
We slapen lekker uit tot 10.15 uur blijkt te zijn en laten dan een ontbijt op de kamer brengen. Na een lange douche kleden we ons aan en wandelen naar Parque Metropolitano. Met de ‘funicular’- een soort treintje- gaan we de berg op en stappen uit bij de dierentuin. Klein maar fijn. Vooral met de zeeleeuw heb ik veel lol.



Dan stappen we het treintje weer in en laten we ons helemaal op de top afzetten.  Nou ja, bijna op de top want we moeten nog een heleboel treden beklimmen voor we aan de voet van het grote Mariabeeld staan. Helaas is het een beetje bewolkt, dus we kunnen niet ver uitkijken over de stad.





We lunchen bij ‘Cumbre’ en nemen de Teleférico naar beneden. Terug wandelen we naar het park ‘Santa Lucia’. Een flinke wandeling maar goed voor de lichaamsbeweging. Onderweg komen we langs een heleboel winkeltjes waar we souvenirs scoren. Eenmaal in het park gaan we lekker een boekje lezen en plannen maken voor het vervolg van de reis. ’s Avonds eten we in het hotel (Fetuccine Alfredo) en kijken tv in bed. Lekker luxe, morgen gaan we kamperen!

Woensdag 9 november – Santiago/Radal
We nemen een taxi naar Alamo waar we onze huurauto op te halen. Met de auto gaan we op pad op de ‘Ruta 5’ naar ‘El Sur’. We rijden via Rancagua en Curicó naar Radal langs de Rio Claro. De camping die we op het oog hadden kunnen we nergens vinden dus eindigen we bij ‘Santa Brigida’ waar we bij toeval langsrijden.

Na een vriendelijk onthaal en een koel glas drinken besluiten we om in een van de cabina’s te overnachten. Victor, de zoon van de eigenaresse, laat ons de rivier zien, waar een strandje is waar je kan zwemmen. Erg aanlokkelijk met dit warme weer! Het water is echter veel te koud om te zwemmen dus we houden het bij pootje baden. Op de terugweg wandelen we via een waterval met heerlijk fris mineraalwater.



Terug bij het hostal hebben we best honger, maar er zijn hier geen winkels en we hebben niks mee. Gelukkig is het diner inclusief. Terwijl er druk voor ons gekookt wordt genieten wij op een bankje van het prachtige uitzicht. Moeder en zoon eten niet mee maar blijven wel om het hoekje staan gluren of het eten ons bevalt. En het is best lekker!



Na het eten wordt ter ere van ons bezoek nog een fles wijn opengetrokken en een film opgezet in weer een ander gebouwtje. Victor komt erbij zitten dus we moeten echt blijven kijken naar een film over de omgeving en dat klinkt leuker dan het is. Want je ziet alleen maar water met een pling-plong muziekje op de achtergrond. Als de film eindelijk is afgelopen kunnen we eindelijk gaan slapen in onze cabina van hout en rots. Het bed ligt heerlijk en tegen de kou hebben we maar liefst vier dekens.

Donderdag 10 november - Radal
Na het ontbijt rijden we naar de ‘Seite Tazas’. Dit is een waterval met 7 bassins (letterlijk vertaald zeven kopjes). We zijn de enige 2 mensen in het park, een geweldig gevoel. Bovendien is de waterval prachtig en is het een leuke wandeling. Weer terug op de camping staat de lunch al voor ons klaar.





’s Middags gaan we met Victor op pad. Voor we aan de ‘hike’ kunnen beginnen moeten we eerst een rivier oversteken. Er staat een sterke stroming en we waadden tot ons middel door het ijskoude water. Gelukkig is het mooi weer en zijn we zo weer opgedroogd. De natuur hier is echt prachtig!

Op de terugweg is het zonnetje weg waardoor het water nog kouder lijkt. Eenmaal terug trekken we snel droge kleren aan en warmen ons op in het zonnetje dat hier gelukkig nog wel schijnt. Na het diner krijgen we ‘matte’ een speciale kruidenthee die je met een ijzeren rietje drinkt. Erg apart. Als die op is vragen we een fles wijn én de rekening.

Vrijdag 11 november – Radal/Pucón
Nadat we even moesten zoeken rijden we de snelweg op waar Jo gelijk het gas intrapt. We hebben vandaag 650 kilometer te gaan, maar de rit valt op zich wel mee. Eenmaal in Pucón kunnen we het hostel dat we van te voren hadden uitgezocht makkelijk vinden. Helaas zit het al vol. Na even zoeken vinden we nog een plek bij ‘Moyra’. Na een snelle douche gaan we op verkenning. Pucón is een wintersportdorp met mooie houten huizen. We eten een broodje, slenteren door de straatjes naar het strand en de plaza. Verder boeken we een excursie voor de volgende dag, we gaan paardrijden.



Zaterdag 12 november – Pucón
We hebben een middagexcursie dus slapen we lekker lang uit voor we gaan ontbijten bij ‘Trawen’ met gezonde fruitsalades, eigen gemaakt brood en versgeperste sapjes. Met volle magen halen we bij een supermarkt drinken en snacks voor straks en dan gaan we naar de verzamelplaats. In totaal zijn we met 11 mensen en we worden met een busje naar de ranch gebracht. Hierbij moeten we een brug oversteken en moet iedereen uitstappen. Eerst wij lopend over en dan de bus erachter aan, want de brug is in niet al te beste staat.

Als iedereen een paard toegewezen heeft gekregen en de instructies heeft begrepen gaan we op pad. Eerst voorzichtig en wat onwennig maar al gauw alsof we nooit iets anders hebben gedaan. Het is een onvergetelijk tocht waarbij we ook door een rivier waden en een stukje mogen galopperen op het strand.



We waren nog even aan het piekeren of we een extra dagje zouden blijven om de Villarica vulkaan te beklimmen. Dit schijnt schitterend te zijn met boven een echte krater met echt lava a la de Lord of the Rings, maar de spierpijn maakt de keus makkelijk. We eten ’s avonds een snelle hap en zoeken op tijd ons bed op. Morgen gaan we naar Valdivia.



Zondag 13 november – Pucón/Valdivia/Puerto Varas
Na een korte autorit komen we in een slaperig Valdivia aan. Het is zondagochtend en nog heel rustig op straat. De donkere wolken maken dat Valdivia een grauwe uitstraling krijgt. Eerst maar eens op zoek naar ontbijt. Daarna wandelen we over de vismarkt waar we de beroemde zeeleeuwen zien. Wat een kolossale beesten en wat maken ze een kabaal. Na nog een boottochtje van een uur rijden we verder naar Puerto Varas.



We vinden onderdak voor 3 dagen bij ‘El Bosque’. Een ruime, schone en lichte kamer mét handdoeken. En voor het eerst in dagen kunnen we de rugzakken weer eens uitpakken en de kleding in een kast leggen. De bewolking breekt open waardoor pas echt kunnen genieten van het prachtige uitzicht hier, het meer en de vulkaan Osorno.

Op maandag is er hier weinig te beleven. Alle burootjes voor excursies zijn dicht en als we willen gaan eten blijken ook veel restaurants gesloten. Hoera voor een pizzeria. Terug op onze kamer betrekt de lucht weer en gaat het zelfs regenen. Hopen dat het morgen beter is.

Maandag 14 november – Puerto Varas (excursie om het meer)
Het is vanmorgen droog maar nog wel bewolkt. Na het ontbijt boeken we een rafting trip voor de volgende dag. Daarbij maakt het immers niet uit of het regent of niet, nat wordt je toch. Daarna rijden we met de auto een rondje om het meer. We stoppen in Fruttilar, een leuk klein plaatsje met veel huisjes in Duitse stijl. Overal hangen bordjes met ‘küchen’.

In Puerto Octay valt niet heel veel te beleven, maar we kunnen er wel telefoneren en dus ons verblijf in Puerto Varas bevestigen. In Ensenada lunchen we voor we via Petróhue weer terug rijden.



Eenmaal terug in Puerto Varas gaan we boodschappen doen en dan lekker naar de kamer, waar we relaxen en dineren. In bed met de tv aan.

Dinsdag 15 november – Puerto Varas
’s Middags verzamelen we ons voor de rafting excursie. Met nog 2 medepassagiers en 3 gidsen gaan we op pad. Onze gids Pepe spreekt goed Engels en is erg aardig. Met de rest klikt het ook dus we hebben al in het busje plezier.

Na een klein uurtje rijden komen we bij de rivier aan waar we ons in een surfpak en windjas moeten hijsen. Brrr! Om de outfit af te maken krijgen we ook waterschoentjes, een helm en handschoenen. We wandelen naar de opstapplaats en krijgen onderweg instructies over wat wel en wat niet te doen als je uit de boot valt. Zo ervaren zijn we niet en we doen categorie III (je hebt I t/m IV) dus het is best spannend allemaal. Helemaal na zo’n verhaal.

Gelukkig is het helemaal niet eng, maar ontzettend leuk. De ‘rapids’ die we tegenkomen zijn goed te doen en nat waren we al van de regen dus dat maakt ook niet uit. Aan het eind van de tocht wordt er nog een picnic voor ons neergezet. Eerst de warme kleren weer aantrekken en dan broodjes eten. Dat het regent en we met z’n allen op elkaar gepakt onder een zeiltje staan, maakt de sfeer nog gezelliger.

Terug in Puerto Varas gaan we nog iets drinken met onze medepassagiers. Het is erg gezellig dus we maken het behoorlijk laat. Terug bij het hostal opent een bezorgde gastvrouw in pyama de deur voor ons.

Woensdag 16 november – Puerto Varas/Castro (Chiloé)
Vanmorgen laten we het regenachtige Puerto Varas achter ons en gaan naar Chiloé. In Pangau rijden we de pont op. Achter ons is het grauw en grijs maar voor ons is het blauw en zonnig. We krijgen gezelschap van zeehonden, pinguïns en een pelikaan.



In Ancud gaan we naar de pinguïnkolonies kijken. We moeten een waterdichte broek met laarzen er aan vast aantrekken omdat we eerst door het water naar de boot moeten waden. Lachen hoor. Als de boot vol is gaan we op weg. We varen dicht langs 3 eilandjes en zien heel veel pinguïns en vogels. Het is een leuk tripje.



Na nog een lunch in Ancud rijden we naar Castro waar we een hostal vinden met een grote kamer voor weinig. We zetten gauw de bagage neer en gaan wandelen langs de kleurige paalwoninkjes en over de markt. Op een terras nemen we wat te drinken en een ‘tarte tartin’. Smikkelen maar.’s Avonds gaan we alleen de kamer nog uit om even ergens een hapje te eten. Dit duurt allemaal wat langer dan gedacht en we waren al aan de late kant dus eer we terug gaan naar het hostal is het weer middernacht. Gelukkig hebben we dit keer zelf een sleutel en zit er niemand op ons te wachten.



Donderdag 17 november – Castro/Puerto Montt
We gaan vroeg op pad omdat we nog 2 plaatsjes willen bezoeken voor we naar Puerto Montt gaan. We hebben nl. meerdere keren de tip gekregen om naar Cucao en Huillinco te gaan. We rijden door kleine dorpjes en over een gravelweg. Aan het eind van de weg lopen we door de duinen naar de zee, waar we de zilte lucht opsnuiven voor we weer verder gaan.

In Puerto Montt vinden we een leuke kamer in hostal ‘Suizo’. Een erg leuke mansion op perfecte locatie dichtbij het centrum. Hongerig gaan we gelijk weer op pad om onze magen te vullen. In een Mall gaan we nog even shoppen en internetten voor we terug lopen naar het hostal. Dit keer gaat al om 20.00 uur het licht uit.



Vrijdag 18 november – Puerto Montt/Puerto Arenas/Puerto Natales
De auto waar we al die dagen dankbaar gebruik van hebben gemaakt leveren we op het vliegveld weer in en om 10.00 uur vliegen we naar Punta Arenas. We hebben heel veel spullen in de handbagage gestopt waardoor we dit keer geen overgewicht hebben. Althans niet in de bagage.

Na een prima vlucht stappen we op de bus naar Puerto Natales. We laten ons door een taxi naar ‘Dos Lagunas’ brengen waar Alejandro ons al staat op te wachten. We krijgen eerst lekker een kopje thee terwijl er ook 2 Duitse gasten arriveren. Voor ons is er nog een Nederlands stel in het hostal gearriveerd.



Alejandro geeft ons een uitgebreide uitleg over de Torres del Paine en andere excursiemogelijkeden. Uiteraard allemaal in het Spaans, maar hij spreekt express heel rustig en duidelijk dus het is goed te volgen. Toevallig want Lars & Christiane hebben zowat dezelfde reis gepland. Zij hebben bijna precies hetzelfde gezien en gedaan als wij.

We moeten nog even shoppen en naar de benzinepomp om de benzinebrander die we speciaal hiervoor hebben aangeschaft te vullen. Maar bij het testen blijkt het onding het helemaal niet te doen! Sterker nog, het ding blijkt te lekken dus we moeten de volgende pogingen staken. We balen er erg van wat de benzinebrander was behoorlijk prijzig!

We dineren met Lars & Christiane  op aanraden van Alejandro bij restaurant ‘Congrio Margeritha’. Hierna gaan we onze tassen inpakken voor de 5-daagse reis door Torres del Paine. Eer we gaan slapen is het al 00.45 uur en we worden om 07.00 uur aan het ontbijt verwacht!

Zaterdag 19 november – Puerto Natales/Torres del Paine
Na een flinke bustocht komen we in het nationale park aan. Het weer is niet al te best. Regen, regen en nog eens regen. Met een kleiner busje worden we naar de 1e refugio gebracht waar we een geschikte plaats zoeken. Op een redelijk vlak stuk, naast een picnicbank en niet al te ver van de bano’s maken we ons kamp op.



Inmiddels is het opgehouden met gieten en overgegaan in af en toe een bui. Vol goede moed beginnen we om 11.30 uur aan de eerste tocht van het beroemde W-circuit. Deze tocht gaat naar de Torres. Omdat we geen bagage mee hebben is het allemaal best te doen. Wel gaan we steil omhoog en weer schuin omlaag.

Omdat het weer nog wat slecht is zweten we als gekken in onze thermo-onderkleding, gewone kleding en regenpak. Maar we hebben het laatste wel nodig want we krijgen af en toe een pittige bui te verduren. Het laatste stuk naar het uitzicht punt over de Torres is vreselijk steil. We moeten over enorme rotsblokken klauteren om bij de top te komen. Hier regent het niet maar sneeuwt het, dus we zien de Torres niet van dichtbij. Na een tijdje geven we het op.



De terugweg valt aanzienlijk tegen. Nadat we de rotsen hebben overleefd zonder iets te breken moeten we nu steil naar beneden. Pas om 20.45 uur rollen we onze tent weer in. En alles is door en door nat. Het regent nog steeds dus we meten koken om het hoekje vanuit de tent. De kant en klare aardappelschotel met rundvlees smaakt heerlijk!

Zondag 20 november – Torres del Paine
Als we wakker worden zien we een strakblauwe lucht en schijnt de zon volop. Dat verklaart waarom het afgelopen nacht zo ontzettend koud was. Achter ons zien we de Torres uitsteken. De klim van gisteren was dus eigenlijk overbodig want hiervandaan zijn ze ook prachtig. Maar we zien het zonnig in.



Na een ontbijt in het refugio gaan we de volgende uitdaging aan. We ruimen de tent op, hangen hem aan de rugzak en gaan op pad. Omdat ik gisteren nogal wat last had van mijn knie bij het afdalen en dat nog niet helemaal hersteld is offert Johan zich op en draagt beide rugzakken. Het is heerlijk weer en een hele mooie, niet al te moeilijk tippel. Na ± 5 uurtjes arriveren we bij refugio Los Cuernos.

Hier is een grote kantine waar je je eigen eten kan opeten of iets kan bestellen. Het is er gezellig en lekker warm. Omdat we het wat rustiger aan hebben gedaan zijn Lars & Christiane en Bas & Caroline al gesetteld. We schuiven gezellig bij ze aan voor we de tent opzetten. ’s Avonds komen Bas & Caroline ons opzoeken met een pak wijn waar we onder de sterren van genieten.

Maandag 21 november – Torres del Paine
Weer zo’n koude nacht achter de rug. We zijn zelfs een paar keer wakker geworden van de kou, de prijs die je betaalt omdat het zo helder weer is. Voordeel is wel dat het nu weer prachtig weer is. We ontbijten weer in het refugio en vertrekken op ons gemak om 10.30 uur.

Deze tocht is net zo mooi dan die van gisteren. Wel lopen we nu op korte broek en hemdje. Het 1e stuk, naar camping ‘Italiano’ overbruggen we sneller dan verwacht. Het 2e gedeelte naar Pehoe zou 2 uur moeten duren maar we doen er veel langer over. Tijdens een van de stops ontmoeten we een ouder stel uit Warmenhuizen waar we zoute dropjes van krijgen. Dat is echt lekker! Na nog een pittige afdaling doemt het beroemde hotel eindelijk op.

Bas & Caroline zijn er al en niet al te veel later komen ook Lars & Christiane aan. We zoeken een campingplaats bij elkaar. De plaatsen zijn vlak en met een grasbodem dus heel comfortabel. We bereiden binnen allemaal onze eigen maaltijd en eten die gezamenlijk op onder het genot van bier en wijn.

Dinsdag 22 november – Torres del Paine
Voor de verandering hebben we heerlijk geslapen. Maar als we wakker worden regent het. Tijdens een droog moment pakken we gauw de tent in. We trekken ons regentenue aan en gaan rond 11.00 uur op pad. Al snel klaart het helemaal op en kunnen we onze laagjes afpellen, maar net zo snel weer aantrekken want het betrekt weer en regen en koude wind teisteren ons.

Net als het weer is ook de tocht heel afwisselend. We lopen door bossen, door velden en door granietbergen. Al snel zien we de gletsjer, toch duurt het nog tot 15.45 uur voor we bij refugio Glacier Grey zijn.



Nadat de tent staat gan we naar de mirador om de gletsjer van dichtbij te bekijken. We klimmen naar boven en hebben prachtig uitzicht. We blijven zo een poosje genieten. Maar het wordt wel fris dus we zoeken de beschutting van het refugio weer op. Na het eten drinken we nog een wijntje met Bas & Caroline en dan duiken we in de slaapzak. Morgen wordt een reis tegen de klok.

Woensdag 23 november – Torres del Paine/Puerto Natales
Om 07.20 uur zijn we gepakt en gezakt en met een ontbijt achter de kiezen weer op pad terug naar Pehoe. We lopen flink door en schieten lekker op. Nu ook weer heel veel klimmen maar na even op ademkomen gaan we gelijk weer door. Zo komen we al om 10.30 uur weer bij het hotel aan. Hier kopen we wat te drinken en te snoepen en wachten we op de boot.



Het is weer heerlijk weer en we staan voorin de rij dus we hebben goede hoop dat we meekunnen (scheelt een flinke tippel helemaal weer terug). De boot blijkt een catamaran te zijn met plaats voor wel 100 mensen. Haasten voor niks dus. De bus staat ons al op te wachten en brengt ons met 2 tussenstops weer naar hostal ‘Dos Lagunas’ terug. Eindelijk weer schone kleren en een douche!

Opgefrist gaan we het stadje in om het thuisfront te informeren dat alles goed met ons gaat. Daarna gaan we met z’n zessen wat eten. We slapen dit keer boven dus vlakbij de woonkamer van Alejandro en Andrea.

Donderdag 24 november – Puerto Natales
We hebben heerlijk lang uitgeslapen en ontbijten pas om 09.30 uur met scrambled eggs. Wat een luxe. De vieze was geven we aan Andrea. Vandaag hoeven we niks te doen. Ook wel eens lekker. We gaan op zoek naar Lapislazuli, een blauwe edelsteen die alleen hier te vinden is en die onder andere in sieraden wordt verwerkt. Een leuk aandenken.



’s Avonds hebben we een date met Alejandro, Lars & Christiane om ‘centolla’ (krab) te eten. We koken met z’n allen en eten er sla, stokbrood en mayonaise bij. Het smaakt voortreffelijk. Met 2 flessen wijn en een enorme fles bier is het al gauw weer reuze gezellig.

Op uitnodiging van Alejandro gaan de mannen nog de kroeg in, ons vrouwen achterlatend met de enorme stapel afwas. Geëmancipeerd zijn ze hier nog niet.

Vrijdag 25 november – Puerto Natales (excursie Perito Moreno Glacier)
Al om 05.45 uur sta ik te douchen en om 06.30 uur worden er roereieren bereid. Vandaag gaan we een stempel halen van Argentinië en daar de Perito Moreno Glacier bekijken en nog dezelfde dag terug. Dit betekent ruim 8 uur lang in een bus zitten, maar wie wat wil zien…. Dit keer geen ruime, comfortabele bus, maar een minibusje waar we ons moeten opvouwen om in de stoeltjes te passen. Onderweg lezen we een boek en slapen wat dus op zich valt het reizen nog mee.

Na het hele douane ritueel van uitchecken in Chili en inchecken in Argentinië sluiten we eerst aan in de rij om geld te pinnen. Als we bij het eerste viewpoint arriveren regent het opeens pijpenstralen. En we zijn zonder regenkleding vertrokken op deze zonnige morgen. Gelukkig valt het als snel weer mee met de regen en zien we al snel de gletsjer op nog geen 500 meter. Wat een grote zeg!



Als we bij de ‘balcones’ aankomen wordt het alweer wat lichter. We krijgen 2 uur de tijd om de gletsjer te bekijken. Het zonnetje breekt door de we maken heel veel foto’s. Nu zijn we echt getuigen van een vallend stuk gletsjer. We hadden het kabaal al eerder gehoord maar nog niets gezien. Indrukwekkend hoe er een punt van een paar honderd meter afbreekt en pas na 4 minuten weer boven komt drijven!



Om 17.30 uur zijn we in El Calefate, een leuk plekje waar we een half uurtje op souvenirs mogen jagen. Kunnen we mooi het teveel gepinde geld meteen weer uitgeven. De rit terug naar de grens duurt lang en pas om 22.30 uur stop de bus weer bij ‘Dos Lagunas’. Gauw gaan we weer op pad om ergens wat te eten. Hierna vraagt Alejandro of Johan foto’s wil maken van zijn dochter en z’n hobbies: jagen en vissen. Hiervoor stelt hij op zijn dooie akkertjes al zijn hengels en toebehoren en wapenarsenaal uit.

Als gevolg hiervan kunnen we pas om 01.00 uur gaan slapen.

Zaterdag 26 november – Puerto Natales/Punta Arenas
Na een hartelijk afscheid van Alejandro stappen we om 09.00 uur op de bus naar Punta Arenas. Een trip van 3 uur. De laatste week is ingegaan. We zijn hier alweer een maand en de tijd is omgevlogen! Als we aankomen worden we opgewacht door mensen die accommodaties aanprijzen. Omdat we niks hebben geboekt besluiten we met iemand mee te gaan. Ze biedt ons een prima kamer aan voor een prima prijs en transport daarheen en naar het vliegveld morgen.

Op de kamer gaan we de bagage weer herschikken voor de vlucht van morgen. Dan gaan we lekker ergens lunchen waar we de Italianen tegenkomen die we tijdens de paardrijtocht hebben ontmoet. Daarna gaan we weer internetten en vast een hotel in Viña del Mar uitzoeken.

Ook brengen we nog een bezoek aan, jawel, het kerkhof. Gezellig is het niet, maar wel indrukwekkend. Op de terugweg wandelen door een lange winkelstraat waar we ons kunnen uitleven. Terug in het hostal gaan we nog even tv-kijken voor we op zoek gaan naar een restaurant. Ik kruip lekker in bed en Jo kruipt ernaast. Blijkbaar hebben we niet zoveel honger, want al snel vallen we in slaap.

Zondag 27 november – Punta Arenas/Santiago/Viña del Mar
We worden om 06.30 uur wakker omdat de gordijnen nog open zijn. Maar blijven lekker nog een paar uur liggen. Beneden is niemand te bekennen maar er is een tafel gedekt waar brood, boter en jam opstaat. Ook na het ontbijt treffen we niemand. Om 10.30 uur slepen we alle bagage naar beneden want we hebben een vlucht te halen. Doordat we wel wat geluid maken hierbij, verschijnt er een slaperig hoofd om het hoekje van de deur.

Al snel is diegene wakker genoeg, aangekleed en klaar om ons naar het vliegveld te brengen. We vliegen met een tussenlanding in Puerto Montt naar Santiago, waarvandaan we een bus naar Viña del Mar nemen. De busrit is heel comfortabel, maar als we pas 8 uur na vertrek uit Punta Arenas aankomen in Viña hebben we er toch weer een hele reisdag op zitten.

We wandelen naar hostal ‘Ona Beri’ dat dichtbij is en zo blijkt ook midden in het centrum. En gaan dan op zoek naar een diner. We horen dat er in de mall ook een bios is, maar kunnen het hele ding niet vinden. Ach we zijn eigenlijk toch te moe en kruipen vroeg onder de wol.

Maandag 28 november – Viña del Mar
Iets na 09.00 uur wordt er op de deur geklopt en wordt het ontbijt gebracht. Als we alles hebben opgepeuzeld gaan we nog even tv-kijken in bed tot we ons vervelen. Dit is echt vakantie! Daarna informeren we bij een tourist-office wat er hier zoal te doen is. Veel bezienswaardigheden blijken ook hier op maandag gesloten. Maar op de kaart die we meekrijgen zien we wel de mall staan.



De rest van de dag vermaken we ons op het strand. Heerlijk om na al dat reizen echt te kunnen relaxen. En om na toch wel aardig wat regen de afgelopen weken nu nog even een kleurtje op te kunnen doen. Om 22.30 uur zitten we in de bioscoop en bekijken Harry Potter & de vuurbeker. En pas ver na middernacht gaan we met een busje terug naar het hostal.

Dinsdag 29 november – Viña del Mar
Weer wordt keurig om 09.00 uur het ontbijt op onze kamer geserveerd. Wij blijven eerst nog even lekker liggen voor we ons opmaken voor het strand. We huren een strandstoel met kussen en liggen een hele tijd te bakken.

Terug in het hostal kruip ik even onder de wol met wat paracetamol (ik voel me niet echt lekker) terwijl Johan het hotel gaat bekijken wat we voor de laatste 2 nachten in gedachten hadden. Die brengen we namelijk in luxe door. Hij reserveert er en het is voor mij dus nog een verrassing.

Om een uur of 20.00 voel ik me alweer wat beter en dat is maar goed ook want om 21.00 uur hebben we met Lars & Christiane afgesproken. We drinken samen wat en spreken af om de volgende dag met z’n vieren naar Valpaíriso te gaan.

Woensdag 30 november - Viña del Mar (excursie Valparaíso)
Om 10.30 uur ontmoeten we Lars & Christiane op de plaza en van waar we een busje nemen naar Valpaíriso. Onderweg stappen er 2 muzikanten in die een concert weggeven. Best grappig zo in een bus!

De 1e indruk van Valparaíso is lawaaiig, druk en stresserig. We nemen de ‘funicular’ naar een van de heuvels. En gaan dan nog hoger naar een ‘mirador’ (uitkijkpunt). Hier zitten allemaal authentieke, kleurige gebouwtjes verstopt achter de moderne hoogbouw.



Met de metro reizen we naar ‘Muelle Portales’ waar we arriveren na 2 keer verkeerd te zijn gegaan op aanwijzingen van voorbijgangers. Typisch Chili, natuurlijk weet iedereen de weg en morgen is het altijd mooi weer. Hierna gaan we terug naar Viña waar we met z;n vieren 2 liter Austral bier laten zakken op een terras. Daarna wisselen we adressen uit en nemen afscheid.



Terug op de kamer gaan we een film kijken. Echt honger hebben we allebei niet na de uitgebreide lunch. Dus verlaten we de kamer alleen nog voor een avondwandeling. Om middernacht vieren we ons 12,5 jarig jubileum.

Donderdag 1 december – Viña del Mar
In de loop van de ochtend verhuizen we voor de laatste keer. Ik ben heel benieuwd naar het hotel en het blijkt echt super de luxe te zijn. We hebben een ernorme kamer, met een groot en heerlijk bed, een tafeltje met 2 relaxstoelen een tv, een stereo, een badkamer met een ruim bad en een volledig ingerichte keuken met magnetron, waterkoker en broodrooster.

Toch gaan we al snel weer op pad, want we willen naar Museum Fonck en even lunchen. De lunch wordt meer een diner als we in een Mexicaans restaurant belanden en ‘fajitas’ bestellen met overheerlijke piña colada. Een feestelijk maal voor een feestelijke dag.



Het museum is interessant, met name het gedeelte over Paaseiland waar we helaas niet zijn geweest (bijna 5 weken vakantie en nog tijd te kort). Daarna zoeken we een winkelcentrum op, want bij een jubileum horen cadeautjes. We vinden een mooie blouse voor Johan en een heerlijk parfum voor mij.

Omdat we niet veel trek hebben kopen we brood en beleg en eten we op onze kamer een uitsmijter. Het was een heerlijk dagje besluiten we als we naar bed gaan.

Vrijdag 2 december – Viña del Mar
Onze laatste volle dag in Chili. Wat gaat het toch gauw voorbij. Vandaag maar extra genieten van alles. Pas na 11.00 uur ontbijten we. Daarna nemen we een busje naar Reñaca om het strand daar te bekijken (en het dorp zelf natuurlijk). Bij het eerste het beste terras ploffen we neer om iets te drinken en om ook maar gelijk wat te lunchen.

Daarna wandelen we over het strand waar op een rots een heleboel pelikanen zitten. Reñaca bestaat hoofdzakelijk uit strand en appartementen en is heel touristisch. We genieten nog even van de zee en de laag overscherende pelikanen en nemen dan de bus weer terug.



Bij ons hotel gaan we lekker aan het zwembad liggen. Het is niet heel groot maar wel erg mooi met zo’n rand waarover het water in het niets lijkt te verdwijnen.  Als we klaar zijn met zonnen besluiten we nog een keer naar de bios en uiteten te gaan. We zien de film ‘Plan de Vuelo’ (Flightplan) met Jodie Foster. Een hele spannende film.

In restaurant ‘Dolce Vita’ is het een drukte van jewelst. We moeten zelfs buiten op een tafeltje wachten. Maar het is het wachten meer dan waard want het eten is verrukkelijk. Uiteindelijk liggen we pas om 01.00 uur in bed. Niet zo slim want we hebben morgen weer een lange reisdag voor de boeg.

Zaterdag 3 december – Viña del Mar/Santiago/Madrid
Betalen, bagage voor de laatste keer inpakken en ontbijten. De 3 uurtjes die we nog over hebben brengen we aan het zwembad door. Raar idee want in Nederland is het kloteweer en hier liggen wij nog in de zonnetje voor we onze lange broeken en jassen weer aanmoeten.



We nemen een taxi naar de busterminal een ‘Turbus’ naar het ‘Pajaritos’ metrostation. Hier stappen we op een bus naar het vliegveld in Santiago, waar we drie uur voor vertrek arriveren. Drie uur heel veel geld uitgeven aan souvenirs en kadootjes natuurlijk.

Als we bij de gate wachten klinkt er een oproep voor ‘el señor Gohan Gunk’. Zouden ze Johan Jonk bedoelen? Jo meldt zich braaf en hem wordt gevraagd wat hij in zijn bagage heeft zitten. Kleding, antwoordt hij, o en campingspullen. En wat blijkt de lekkende benzinebrander blijkt nu nog voor problemen te zorgen, want is door honden geroken.

Terwijl wordt omgeroepen dat het boarden 10 minuten vertraging heeft moet ik op een bankje plaatsnemen en wordt Johan onder begeleiding naar de rugzak geëscorteerd waar hij het ding zelf uit de bagage moet halen. We moeten hem achterlaten.

Daarna mogen ook wij aan boord gaan. We gaan om 19.50 uur taxiën. De vliegtijd naar Madrid bedraagt 12 uur en 40 minuten. Er wordt avondeten rondgebracht en dan worden alle lichten uitgedaan. Tijd om te slapen dus.


Zondag 4 december – Madrid/Amsterdam
We landen om 13.00 uur plaatselijk tijd in Madrid en de vlucht naar Amsterdam vertrekt pas om 16.20 uur. Dit keer dus geen paniek als we lang moeten wachten bij de douane, bij de paspoortcontrole of op de bus die ons naar de gate brengt. Sterker nog, onze vlucht staat nog niet eens op de monitors!



Een stuk relaxter dus dan op de heenweg. We vertrekken weer keurig op tijd en na in vergelijk nu een korte vlucht komen we op Schiphol aan. Hier staan de ouders vol enthousiasme te zwaaien. Ze zijn blij dat we weer heel thuis zijn gekomen. En vragen ons de oren van het hoofd, terwijl wij nog moeten wennen aan de kou en de realiteit. Nog een dagje vrij en dan gewoon weer werken…