home | algemeen | reisschema | reisverslag | fotogalerij | filmpjes | links | onze reizen

 

 

PERU REISVERSLAG

Hieronder vind je ons reisverslag. Heb je vragen of opmerkingen naar aanleiding van dit schema?
Neem dan contact met ons op.

Vrijdag 3 november - Amsterdam/Madrid/Lima
De avond voor vertrek liggen we pas om 23.30 uur in bed, maar voor we slapen is het natuurlijk nog weer veel later. Om 04.00 uur de wekker is dan niet grappig, maar dat mag de pret niet drukken, want met een ontbijtje van € 18,- op Schiphol is de vakantie officieel begonnen!

Mooi op tijd mogen we boarden, maar het is toch 20 minuten later dan gepland als we gaan taxieën. Uiteraard hebben ze ons de verste startbaan gegeven. Net als we denken dat we naar Madrid gaan rijden stijgen we eindelijk op. De vlucht is kort en verloopt goed. Geen drama´s zoals vorig jaar (vertraging, wij de aansluitende vlucht net gehaald – onze 3 bagagestukken alle 3 niet!).

In Madrid hebben we zelfs nog tijd om rustig iets te drinken. En omdat we 3 kwartier op de startbaan moeten wachten voor we kunnen vertrekken gaan we pas om 13.30 uur de lucht in. De vlucht is lang en was vorig jaar met LanChile een stuk luxer. Dankzij het tijdverschil (6 uur vroeger) landen we toch mooi op tijd in Lima.

high in the sky

Het hele ritueel van immigratie, bagage halen en douane (ze hebben een leuk systeem, je drukt op een knopje en als er een rode pijl verschijnt dan ben je, lees wij, de pineut en kan je aan de kant om je bagage weer te laten scannen) duurt wel even. Vervolgens gaan we vol goede moed op zoek naar het bordje met onze naam. Maar tevergeefs. Ondertussen verzamelen de taxichauffeurs zich om ons heen, als gieren die zien dat ons einde nabij is. Vooral Alex is een volhouder.

Na een laatste rondje langs de bordjes met vele namen behalve die van ons besluiten we om met Alex mee te gaan (4 dollar extra). Onderweg naar het hostal kletst hij ons de oren van het hoofd en kunnen we gelijk ons Spaans ophalen. Hij raadt ons aan direct een busticket te kopen voor morgen naar Pisco, dus wij laten ons rijden. Met de tickets op zak komen we aan bij een van de Flying Dog Hostals. Uiteraard niet de juiste. Hier mogen we getuige zijn van een scheldpartij als degene die ons op zou halen de wind van voren krijgt. Hadden we onze naam misschien moeten spellen? Na even zoeken (en sjouwen) om bij het juiste gebouw te komen zitten we toch eindelijk op onze kamer. Precies 24 uur nadat we zijn opgestaan kunnen we eindelijk gaan slapen!

Zaterdag 4 november - Lima
Al om 6 uur worden we uitgerust wakker, maar we blijven lekker nog even liggen. Het is tenslotte vakantie. Om 9 uur verschijnen fris als een hoentje aan het ontbijt wat geserveerd wordt in een restaurantje aan de overkant van de straat.

flying dog hostal

Na een stop bij de bank (in de paar uurtjes dat we hier zijn hebben we al ons geld er al doorheen gejaagd) gaan we naar Lan om een ticket te kopen voor de terugreis van Cuzco naar Lima. Daarna hebben we nog tijd om uitgebreid te lunchen, want we hebben met Alex afgesproken dat hij ons om 12.30 uur ophaalt. Met de rugzakken om wandelen we naar de ontmoetingsplaats. Valt best tegen..27 kilo met z´n tweeën voor een hele maand is niet veel, maar bindt de helft daarvan maar eens op je rug.

Eenmaal op de ontmoetingsplaats kijken we niet raar op als Alex er nog niet is. We beginnen al een beetje aan het Peruaanse leven te wennen. Dan maar met een andere taxi naar de busterminal. Deze chauffeur is niet zo spraakzaam en al helemaal niet erg gehecht aan zijn leven (of dat van ons). Na 3 “bijna-ongevallen” dropt hij ons bij de bus. De bagage wordt ingecheckt en daarna zijn wij aan de beurt. Er is veel bewaking, alles wordt gecontroleerd en alle pasagiers worden voor de zekerheid gefilmd. Zouden ze Peru´s Next Topmodel zoeken?

Na een luxe rit arriveren we in Pisco. Rond de bus verzamelen zich gelijk mensen die ons een verblijf en/of vervoer willen aanbieden. Onderweg hebben we al besloten om in Posada Hispana te slapen, dus we gaan maar met Pedro mee. Hij is vandaag jarig en heeft net het traditionele “breek-een-ei-op-het-hoofd-van-de-jarige” ritueel achter de rug (moet eigenlijk een ei zijn voor ieder jaar dat je 'uit het ei' bent, zo vertelt hij, dus hij heeft nog mazzel gehad want het was een eitje). Nog nadruipend brengt hij ons met de taxi naar de Posada.

Het ziet er geweldig uit. Bij Pedro boeken we gelijk een tour naar Park Nacional Paracas en de Islas Belletas. In Pisco is verder weinig te zien. Voor de trip van morgen hebben we een pet nodig (ivm vogelpoep) en aangezien ik die thuis niet kon vinden gaan we naar een leuk exemplaar op zoek. Alle petjes kosten 25 Sol behalve degene die ik wil, die is natuurlijk 30 Sol. Johan dringt erop aan dat ik mijn afdingvaardigheden moet oefenen. Maar ik heb geen zin om te onderhandelen, ik ben tenslotte met vakantie.

Ik zeg dus niet voor 25 Sol neem ik hem, en dat is maar goed ook als de pet bij het afrekenen 13 ipv 30 Sol blijkt te kosten. Terug in het hostel gaan we lekker eten en een Pisco Sour en Pina Coloda drinken om te proosten op onze reis. Daarna snel naar bed.

Zondag 5 november - Paracas & Islas Balletas
Wij verschijnen keurig om 07.15 in de lobby voor de tour, maar zouden beter moeten weten. Om iets over half 8 komt de bus ons halen. Hij brengt ons naar een haventje waar we een bootje in gaan. Dat bootje is een beetje vol, maar het ´ken net´ als we allemaal door de kapitein gerangschikt zijn naar gewicht. Het wordt een koud tochtje. We komen eerst langs de Candelabra. Hij is reusachtig groot!

la candelabra

Vervolgens zien we de Islas Balletas verschijnen met heel veel vogels zoals pinguins en pelikanen en ook zeeleeuwen. Het is een erg leuk gezicht.

zeelui

Eenmaal weer aan land worden we opgewacht door allerlei mensen die ons van alles willen verkopen, maar niet door de bus. We besluiten om maar even wat te gaan drinken terwijl we wachten. De mensen hier moeten erg dorstig zijn, want als we een colaatje bestellen krijgen we een flesje van maar liefst 625 centiliter! Gelukkig verschijnt de bus al snel en kunnen we door naar het Parc Nacional. Dit is een beschermd vogelgebied, maar we zien er niet één! Met 3 flamingo´s in het grote park in deze tijd van het jaar moet je ook maar net mazzel hebben.

Hierna gaan we naar het strand in Lagunillas. Onderweg stoppen we nog bij een mirador van ´La Cathedral´, een natuurlijke rotsformatie in zee.

le cathedral

In Lagunillas hebben we gelegenheid om te lunchen. Jesus, onze gids, heeft een restaurant aanbevolen, maar wij willen eerst verder kijken dan onze neus lang is (om vervolgens uiteraard alsnog in dát restaurant te belanden). Als er een pelikaan voorbij wandelt wil ik snel een foto maken. Bij de eerste poging doet de slimmerik een stapje opzij, wat uiteindelijk best een leuk plaatje oplevert. De tweede poging pareert hij door een gekke bek naar me te trekken. Bij de 3e poging heb ik de rakker te pakken. Maar de eerste 2 foto's zijn gek genoeg het leukst.

en een stapje opzij

Na het eten maakt Johan nog een paar sfeerplaatjes waaronder eentje met een perfect poserende pelikaan. Dit moet haast wel een andere zijn!

fisherman's friend

We genieten nog even van de zon voor we met de bus teruggaan naar Pisco. Hiervandaan nemen we een taxi naar de PanAmericana (de grote weg) waar we in de bus kunnen stappen naar Ica. We missen net een bus, maar de volgende komt al snel en de kaartverkoper roept ´corre, corre! ´ (ren, ren). Hij helpt ons inladen, maar als we de bus inklimmen blijkt deze helemaal vol. Een uurtje staan dan maar?

Nee dus, snel wenkt hij ons en weldra rennen we met de rugzakken naar een andere bus. Hier is wel plaats. In Ica nemen we voor 5 Sol een taxi naar Huacachina. Het eerste hostel is niet degene die we bedoelde, het tweede hostel wel - maar daar is de badkamer al bezet (hé kakkerlak, ik hier?). Dus kiezen we voor het derde hostal. Daar genieten we in het restaurant van een diner en bereiden we ons voor op morgen. Morgen gaan we ´sandboarden´op de enorme zandduinen en we willen nog voor het donker in Nazca zijn.

Maandag 6 november - Huacachina
Alles heeft een ritme, behalve wij. Weer zijn we om 06.00 uur klaarwakker, ondanks dat we pas om 23.30 uur in bed lagen. Een paar uur later bij het ontbijt wordt bevestigd wat we gisteren al vermoedden. We zijn omgeven door enorme zandduinen. Het is een prachtig gezicht. Huacachina is een soort oase die hier middenin ligt.

een oase van rust

Uiteraard moeten we even wachten, want tijd is hier nu eenmaal geen tijd, maar dan verschijnt er een spacy voertuig wat onze zandbuggy blijkt te zijn. We gaan dus niet zelf rijden, maar worden gereden. Luxe en zeker (iets) minder gevaarlijk. Na een rustig stukje door het dorpje geeft de chauffeur vol gas en crosst de eerste duin op.

Het is geweldig om hier rond te scheuren. Het lijkt wel een beetje een achtbaan - omhoog, omlaag, een kurkentrekker, weer omhoog en omlaag - maar dan tien keer beter. Het gaat zo hard dat onze ogen "dichtwaaien". Hoe zou de chauffeur dat trouwens hebben? Niet aan denken, gewoon genieten. Bovenin maken we een stop. Het is een echt “kodakpunt”. Overal waar je kijkt is zand. Prachtig!

onze zandbuggy


desert storm

Tijd om te sandboarden. Het is de bedoeling dat je op je buik op het board gaat liggen en met een duwtje van de gids naar beneden glijdt. Valt dat even mee. Het is lachen, gieren, brullen, want het gaat best hard en is niet gevaarlijk, wel kicken! Na een paar keer op zijn buik, probeert Johan het eens staand. Net als snowboarden. Dat gaat goed, maar het is niet echt steil genoeg. Bij een volgende afdaling lukt het perfect. Dit is weer eens een ander plaatje dan op de wintersport.

boardbabe

Het zand zit na afloop echt overal, dus nemen we een duik in het zwembad om dat eraf te spoelen. We genieten nog even van de zon aan het zwembad en brengen s´middags een bezoek aan een Pisco fabriek. Niet erg boeiend, wel 4 soorten Pisco achterover geslagen in een paar minuten tijd. Daarna worden we bij de bus gedropt. Die blijkt echter pas om 18.00 uur te vertrekken en wij staan er al om 16.00 uur. En we wilden graag voor het donker aankomen. Op naar een andere maatschappij dus.

De tocht naar Nazca met de bus verloopt spoedig. Onderweg komen we veel kleine plaatsjes tegen. Overal stopt de bus om een paar locals in of uit te laten stoppen. Als we er bijna denken te zijn, blijkt het nog 45 minuten te duren. In de bus ontmoeten we Julio die een goed hostal weet en bij wie we tours kunnen reserveren. Dat is maar goed ook, want als we aankomen staat er dit keer geen stoet mensen om ons op te wachten (en hotels aan te smeren). En het is, ondanks ons goede voornemen, weer stikkedonker.

Dinsdag 7 november - Nazca
Zoals we gisteren al meldden zat er na het zandboarden overal zand. Helaas ook in de camera met als gevolg dat deze lijkt te zijn overleden. Dat wordt morgen verplicht ontdekken hoe high-tec Peru is. Gewapend met de videocamera die ook foto´s maakt (maar van iets mindere kwaliteit) worden we keurig op tijd opgehaald voor de excursie. Raar!?

Op het kleine vliegveldje blijken ze nog niet gereed voor ons. Dus worden we in een kamertje geduwd, waar we verplicht naar een film moeten kijken over de Nazca lijnen. Net als het interessant wordt moeten we - uiteraard vliegensvlug - naar de Cessna. We gaan met een vliegtuig waar maar 5 passagiers in kunnen, zodat het beter kan manoevreren en wij alles goed kunnen zien.

wat een schatje

De lijnen lijken vanuit de lucht veel kleiner dan zoals je ze op bijvoorbeeld tv ziet. Maar dat maakt niet uit, want wij zijn echt hier live. Na een half uurtje hebben we de belangrijkste figuren gezien en vraagt de piloot hoe het met de misselijkheid is. Om vervolgens een of andere duikvlucht te maken, waarvan we nog steeds aan het bijkomen zijn.

lijntjes zoeken

Na een ontbijt in het hostal (na de vlucht eten was volgens iedereen beter) gaan we op excursie naar de aquaducten. Onze gids Jesus blijkt beroemd te zijn, want hij wordt in vele reisgidsen zoals de Footprint vermeld. Hij is hier erg trots op en zeult altijd de kopieën van die pagina´s met hem mee. Hij verteld vol passie over de lijnen, de graven die nog altijd leeggeroofd worden (is alles niet al weg dan?) en de aquaducten.

raam van een van de aquaducten

Omdat het zo droog is in Nazca is er vanuit de bergen een ondergronds kanaal gemaakt van 5 kilometer lang dat Nazca nog altijd van water voorziet. Onderstaande ´ramen´ zoals ze genoemd worden, zorgen ervoor dat de wind in het kanaal komt zodat het water blijft stromen. Zoals een pak chocomel waar ook een extra gaatje in zit. Door de stroming blijft het water ook puurder en is het zelfs drinkbaar.

De tour was erg interessant en om 11.00 uur worden we op het centrale plein afgezet. De bus vertrekt pas om 23.30 uur dus we hebben wat tijd te doden. Johan fixt in die tijd de camera door hem keihard op een tafel te rammen, dat scheelt weer een heleboel geld! Verder gaan we maar een beetje relaxen, want vannacht kunnen we slapen in onze super de luxe stoelen die helemaal plat kunnen. Wat zullen we uitgerust aankomen in Arequipa!

Woensdag 8 november - Arequipa

Eenmaal in de bus kijken we om ons heen. Het ziet er wel erg luxe uit, alleen deze stoelen helemaal plat dat gaat nooit passen. Bovendien ligt er iemand te snurken op onze plek. Wegwezen! Als iedereen zijn (eigen!) plek gevonden heeft kunnen we vertrekken.

Kwart voor 12, in plaats van half 12 ´s avonds, dus keurig op (Peruaanse) tijd. Om middernacht wordt er nog een diner geserveerd en daarna kan er geslapen worden. Echt de hele rit slapen lukt niet, maar slaap je niet dan rust je toch. We komen dus behoorlijk fris aan in Arequipa.

plaza de armas, arequipa

We nemen een taxi naar het eerste hostal van onze keus. Het is een groot complex met allemaal bungalowtjes verspreid tussen tuinen met terrassen en hangmatten en gekleurde, exotische en vrolijk fluitende vogeltjes in kooitjes. Het ziet er super uit, er is nog plek, maar wij kijken even verder. Naar Peruaanse begrippen is het namelijk behoorlijk duur (37 US Dollar) en wij willen niet elke dag naar de bank. De taxichauffeur staat nog op ons te wachten en wil ons met alle liefde naar een ander hostal brengen.

Maar dan wel een van zijn keuze. Gelukkig is het dichtbij ónze tweede keus én bovendien vol. Nu hebben we in El Caminante Class een grote 4-persoonskamer met z´n tweetjes voor 50 Sol (15 US Dollar). Én zitten we op loopafstand van het Plaza de Armas. We brengen de dag door met sightseeing. We gaan ronddolen in het klooster van Santa Cathalina, op bezoek bij de beroemde ijsmummie Juanita en tickets regelen voor de bus naar Puno, verder doen we weinig. Morgen en overmorgen hebben we een 2-daagse tour geboekt naar de Colca Cañon.

santa cathalina klooster

Donderdag 9 november - Colca Cañon
Om 08.25 uur worden we opgehaald voor de tour. Keurig op tijd naar Peruaanse begrippen (er was ons tussen 07.30 en 08.00 uur gezegd). Onze gids Pedro vertelt onderweg honderuit over de vulkanen die Arequipa omgeven. Tijdens de eerste stop verplicht hij ons om chocola en coca-snoepjes te kopen tegen hoogteziekte. Wat natuurlijk geen straf is. In de bus krijgen we ook nog coca-bladeren van hem om op te kauwen.

een sprookje op 4300 m hoogthe


Het landschap is schitterend. We fotograferen Vicuñas (lama-achtige) en kopen Alcapa (ook lama-achtige) wollen truien tegen de kou die ons later nog te wachten staat, bij een van de vele kleurige stalletjes.

zeker robijn

In Chivay krijgen we een hostal aangewezen, waarna we een wandeling maken een berg op. Best zwaar op deze hoogte, maar het uitzicht maakt het de moeite waard. Daarna hebben we een bezoek aan de hotsprings met water van 40 graden absoluut verdiend.

helemaal high

Eenmaal terug in het hotel wordt Johan definitief gegrepen door de hoogteziekte. Het diner met Peruaanse dansvoorstelling moeten we dus aan ons voorbij laten gaan. Ik vind het niet zo erg om dit toeristische hoogstandje over te slaan. Wel jammer is het dat ik, in de stad wiens naam betekent ´goede plaats om de liefde te bedrijven´, ´s avonds dineer in een Ierse pub met als enige gezelschap Bono.

Vrijdag 10 november - Colca Cañon
Om 5.20 uur worden we gewekt met een klopje op de deur van onze kamer. Gelukkig voelt Johan zich helemaal weer beter. Op naar de condors! Onderweg stoppen we een paar keer bij wat bezienswaardigheden. Bij een kerk in een dorpje wordt door kinderen, die volledig zijn uitgedost in tradionele klederdracht een lokale dansvoorstelling opgevoerd.

showtime

Best zielig eigenlijk want het is pas 07.15 uur en wie weet hoe lang die kinderen nog door moeten gaan. Ook zielig zijn de valken ofwel ´birds of prey´, waar je voor een prikkie mee op de foto mag. De lama lijkt nog het gelukkigst. Die kauwt er vrolijk op los, zonder één keer met z´n ogen te knipperen van het licht van al die flitsende camera´s.

alles voor geld

Na een stop bij een mirador, waar we de terrassen goed kunnen overzien, is het tijd om condors te spotten. We zoeken een goed plekje op een muurtje en bewonderen de cañon met al haar schoonheid. Helaas hebben de condors niet goed doorgekregen hoe laat we met ze afgesproken hadden, tijdens de anderhalf uur dat we zitten te genieten zien we er niet een....of toch?

op een terrasje

el condor

Hierna gaan we naar Chivay terug voor de lunch. De meeste dorpjes in de cañon hebben trouwens rare Quechua namen zoals ´grote vagina´ (Corporaque) en ´kleine penis´ (Pinchaollo). Dit omdat deze vallei zo vruchtbaar is. Vervolgens rijden we terug naar Arequipa wat (keurig maar wel grappig) ´ja, blijf´ betekent. Het is zo´n leuke stad dat we, ja, besluiten een extra nachtje te blijven.

Hiervoor moeten we wel naar de busterminal om onze tickets te laten veranderen. Het blijft spannend om hier in een taxi te stappen. Aan verkeersregels doet men totaal niet. Wil je rechtsaf en je buurman die rechts rijdt rechtdoor dan kijk je gewoon wie de meeste ballen heeft en wie het laatst op zijn rem trapt. Diegene heeft de voorrang gewonnen. En het hele tafereel wordt begeleidt met luid getoeter. Zelfs als we stilstaan voor een stoplicht klikt er van alle kanten kabaal. Zijn jullie nou helemaal betoeterd!

Een taxiritje van een kwartier kost hier trouwens 3 Sol (4 Sol is een Euro), een uur internetten 2 Sol, een groot glas met versgeperste sap 4 Sol en een hostal tussen de 25 en 50 Sol. Is het duurder dan lopen we er gewoon straal voorbij. We zijn en blijven tenslotte Hollanders.

Zaterdag 11 november - Arequipa
Vandaag lekker de hele dag vrij, niks moet - alles mag! We wandelen naar een Mirador voor een mooi uitzicht over de stad. En komen terecht op een prachtig pleintje met inderdaad een fenomenaal uitzicht met op de achtergrond de vulkaan El Misti.

uitzicht op el misti

In de kerk wordt toevallig net een huwelijk voltrokken. Ik check nog even bij Johan, maar die voelt zich nog niet geroepen. Toeristen als we nu eenmaal zijn maken we foto´s en een video-opname. De trouwauto van het stel is niet echt je-van-het en versiert met één zielig slingertje. Later vindt er nog een huwelijk plaats. Met een koetsachtig vehikel heeft dit stel het beter voor elkaar.



We gaan naar Sol de Mayo voor de lunch. Het goede voornemen om alleen een broodje te eten of een salade verdwijnt, na één blik op de menukaart, even snel als de kilo´s eraan vliegen. We lunchen met een steak en gegrilde gamba´s. Morgen maar een balansdag.

Het restaurant is gelegen rondom een mooie tuin, waarin allerlei enorme tafels gedekt staan voor de tourgroepen die deze plaats aandoen. Hun menu bestaat uit water of bier en uiteraard cavia. Mijn eetlust vergaat me onmiddelijk als ik dienbladen vol met die arme rakkers voorbij zie komen, gelukkig heb ik mijn heerlijke gamba´s al op. Zeg nou zelf, levend en wel zien ze er tenminste nog op uit om op te vreten, maar zo...



Terug op in het hostal lezen we in het zonnetje op het dakterras nog een boekje. Er is een optocht gaande van allerlei scholen. Eerst vanaf ons dakterras, daarna vanaf de plaza en daarna vanachter een wijntje op een balkonnetje met uitzicht op de plaza slaan we alles gaande. Het gaat maar door. Net als we er de brui aan willen geven, is het afgelopen.

Zondag 12 november - Puno
Na het ontbijt laten we ons door een taxi bij de busterminal afzetten. Als onze bagage is ingecheckt, mogen we in een vip-room wachten op onze Royal Class bus. Dat belooft heel wat!Vertrektijd is 09.45 uur, maar we moesten er al een half uur van te voren zijn. Er staan 4 bussen, waarvan de een er aanzienlijk beter uitziet dan de ander. We doodden de tijd met gokken welke bus voor ons bestemd is.

Om 10.15 uur komt er een 5e bus aanrijden en dat blijkt hem dan te zijn. Tuurlijk, waarom een bus gebruiken die gewoon klaarstaat? Binnen kijken we onze ogen uit, dit is echt luxe! Zoveel beenruimte hebben we nog nooit gehad en de stoelen zijn zo breed dat er maar 3 op een rij staan in plaats van de gebruikelijke 4. Helaas blijkt de airco stuk te zijn, toch is de rit heel goed te doen.

royal class

Na 5 uurtjes komen we in Puno aan. De rugzakken worden uit het ruim opgediept en opgehesen. Eerst maar tickets regelen naar La Paz voor morgen en dan op zoek naar een hostal. Op het Plaza de Armas (ja overal is er een) laten we ons afzetten om verder te wandelen (voor mij is sjokken een beter beschrijving door de 19 kilo achterop terwijl Johan met verende tred rap voortstapt). Nu een beetje afdingen hebben we een kamer weten te bemachtigen voor 35 Sol in hostal Monterrey. Verder doen we weinig, vanavond op tijd naar bed, morgen om 06.00 uur op. Bolivia here we come!

Benieuwd naar onze avonturen in Bolivia? Klik hier om het reisverslag van Bolivia te lezen...

Woensdag 22 november - Cusco Peru
Vandaag een echte reisdag. We vertrekken om 9 uur om rond 5 uur in Cusco aan te komen, lijkt wel een werkdag. Allereerst gaan we vanuit Copacabana naar de grens. Dit keer een andere grens, met een minder mooi welkomstbord. Wel weer mensen die waarschuwen om geld te wisselen bij de grens. (De Peruanen waarschuwen ons voor de Bolivianen en andersom, de boeven). En ook hier weer de hele riedel met kaartjes en stempeltjes.



Na dit oponthoud sjeesen we verder naar Puno, waar we van bus moeten wisselen en waar we dus anderhalf uur de tijd krijgen om iets leuks voor onszelf te doen. Lekker sta je dan op de terminal ver buiten het centrum. Aansluitingen, daar hebben ze hier echt nog nooit van gehoord! Gelukkig zegt de chauffeur dat we nu rechtstreeks doorgaan naar Cusco.

Al gauw staan we dus weer stil. Er staan allerlei marktvrouwen bij de bus met ontelbaar veel dozen met spulletjes en die moeten allemaal in danwel op de bus. Als alles en iedereen is ingeladen gaan we weer verder, maar de bus zit niet vol en dan betekent stoppen hier en stoppen daar. We hebben geen idee hoeveel keer we nog moeten stoppen en hoe lang we nog moeten rijden, en vragen heeft eigenlijk weinig zin. Gelukkig zijn we hier al helemaal aan gewend.

We rijden om 21.15 uur het terrein van de busterminal op, nemen een taxi naar het Los Niños Hotel en genieten van service met een smile. Wijntje bij het eten en alles is weer goed. Cusco is een prachtige stad!

Donderdag 23 november - Cusco
Vandaag een relaxt dagje. We hoeven alleen de was te láten doen, op zoek te gaan naar een luxe hotel (het wordt het Marquese hotel) en een 2-daagse tour naar Macchu Picchu te regelen. Bij het 3e bureautje waar we informeren, krijgen we weer te horen dat het met een 2-daagse tour niet mogelijk is om op de trail te kamperen. Wat het hele wandelverhaal een stuk onaantrekkelijker (eigenlijk een beetje overbodig) maakt en bovendien een stuk duurder.

plaza des armas, cusco

Daarom besluiten we om dan maar met de trein en de bus te gaan. Niet helemaal wat we in gedachten hadden, maar het is niet anders. Omdat we een goed gevoel hebben bij deze organisatie en bij David, boeken we gelijk. We krijgen er een gratis tour naar de Heilige Vallei bij. Bovendien kan David ons een luxe hotel aanraden met bijbehorende speciale prijs voor 5 nachten. We geven even gauw honderden dollars uit door alleen maar te zitten, snoepjes te eten en ja te knikken.

Vrijdag 24 november - Heilige Vallei
Dit keer geen voorstelrondje in de bus (zoals bij de vorige excursie, wat de sfeer er trouwens wel inbracht) door gids Benjamin, maar gelijk door naar de eerste stop. Omdat het wat lager ligt is de omgeving mooi groen. We bezoeken een markt in Pisac. En gaan daarna naar de ruïnes kijken. (Die wat hoger liggen, dus weer flink puffen tijdens de klim - geen Inca-trail wandeling is misschien zo gek nog niet!) Benjamin legt ons het hoe en wat uit.



Vervolgens krijgen we een lunch aangeboden (nou ja, mogen we een lunch kopen) in Urubamba. Het is een leuk restaurantje mét panfluit-live-muziek uiteraard. Daarna gaan we direct door naar Ollantaytambo om de Intihuatana ruïnes (heel veel trappen op) te bekijken en ook een van de huizen van de Inka himself. Hoog in de bergen zien we colca´s, zogenaamde natuurlijke ´koelkasten´ waar het eten werd bewaard. Lullig als je trek krijgt.

terrasjes genoeg

De laatste stop is in Chincherro waar we een kerk bezoeken. Hier hebben de indianen destijds het katholieke geloof wel overgenomen, maar niet helemaal. Zo is op een schilderij Jezus aan het kruis een indiaan, is op een ander schilderij het paradijs de tempel Sacsayhuaman en is op weer een ander schilderij de maagd Maria kleding aan het borduren voor haar God.

Zaterdag 25 november - Aguas Calientes
Vaag klinkt het geluid van een telefoon. Het duurt even voor het doordringt wat dat is. ´Goodmorning, this is your wake-up call´. Het is 04.45 uur. Goedemorgen! Aan het ontbijt om 05.15 uur verschijnen nog 7 mensen. Maar die horen niet bij onze club, want die worden keurig om 05.30 uur opgehaald. Wij natuurlijk niet. Busje komt zo.

Toch nog op tijd komen we bij de trein aan. Anders dan onze NS en heel onperuaans vertrekt deze keurig op tijd! Het is een mooie rit en hoe lager we gaan, soms achteruit maar gelukkig voornamelijk vooruit, hoe begroeider alles wordt en hoe meer het echt op een jungle gaat lijken.



Bij het station worden we afgehaald en naar het hostal begleidt. En wat ons overkomt...regen, voor het eerst in ruim 3 weken! Julio legt ons uit wat er morgen te gebeuren staat en biedt ons thee aan. Terwijl wij die opdrinken, blijft hij naast de tafel staan wachten. Wat wil ie nou? O, ons de kamer laten zien zeker, nou doe dat dan eerst!

We hebben om 14.00 uur lunch en om 18.30 uur diner in het hostal. Verder is er vandaag niks geregeld. We diepen onze poncho´s op en gaan zelf op verkenning. Beetje rondwandelen, wat drinken, beetje internetten. Al gauw wordt het droogt en even later komt de zon alweer tevoorschijn. Tot het diner blijven we op een balkonnetje van de zon genieten.



Johan kan het niet laten om na het diner nog eens te vragen hoe dat nou zit; of je echt niet mag kamperen op de trail als je maar 2 dagen gaat. Natuurlijk wordt ons nu verteld dat dit bij sommige bedrijven wel mogelijk is. Hebben we toch te snel geboekt! Ach, misschien waardeer je de Machu Picchu meer als je erheen bent gewandeld - maar wij hebben straks tenminste wel nog de puf om echt alles te bekijken.

Zondag 26 november - Machu Picchu
In het holst van de nacht, althans zo voelt het, worden we gewekt door geklop op de deur. In werkelijkheid is het 05.15 uur en zouden we over 3 kwartier moeten vertrekken. Als ontbijt krijgen we een pannenkoek, maar we zijn nog niet wakker genoeg om echt honger te hebben.

De gids is er echt om 06.00 uur en de busrit duurt echt maar 25 minuten. Hoogstmerkwaardig! Bovendien blijken we een privégids te hebben (Percy) in plaats van een groep van 5 tot 7 personen zoals ons gisteren nog werd verteld, maar wij klagen niet hoor! We volgen Percy naar binnen en bereiden ons voor op de eerste aanblik. Machu Picchu is net zo mooi als op alle plaatjes en alle ansichtkaarten, alleen is dit echt!



Het is nog een beetje mistig dus behoorlijk mysterieus en we zijn een van de weinige aanwezige op dit vroege uur. Al gauw breekt het zonnetje door. Zoveel moois is eigenlijk niet te beschrijven. Percy neemt ons mee op een indrukwekkende tocht langs de highlights. Ongelofelijk wat die Inka´s hier hebben gepresteerd.



Na 2 uur zijn we vrij om zelf op ontdekking te gaan. We gaan naar het beroemde Kodakpoint om de bekende foto te schieten. En genieten een poosje van het uitzicht. Het volgende plan, om toch nog af te zien, is de Huayna Picchu beklimmen. Heel veel traptreden omhoog en behoorlijk pittig, maar eenmaal boven is het uitzicht, evenals de klim, adembenemend!

machu picchu

uitzicht van huaynapicchu

Omdat het inmiddels toch weer een beetje bewolkt wordt, beginnen we aan de terugweg. Met af en toe van die klein treetjes best spannend. Nu hebben we ook een prachtig uitzicht, dat zie je natuurlijk niet als je naar boven klautert. We maken nog wat detailfoto´s in Macchu Picchu zelf en nemen om 14.30 uur de bus terug naar Aguas Calientes.



We worden weer haastig naar de trein geescorteerd (precies 3 minuten lopen, één rechte weg) en komen in het donker (na 4 uur reizen) weer in Cusco aan. Alle indrukken hebben ons moe gemaakt, maar we zijn zeker zeer voldaan!

Maandag 27 november - Cusco
Een heerlijk relaxte dag voor de boeg. Het enige wat we gaan doen is eten, drinken en souvenirs shoppen. En natuurlijk ronddolen door de straatjes van Cusco. Je proeft hier gewoon de historie met al die inca-muren her en der. Lekker om na al die dagen van reizen en indrukken opdoen, nog even een paar dagen te ontspannen.

straat in cusco

12-hoekige steen

 

Dinsdag 28 november - Cusco
Na het ontbijt gaan we met het touristische busje (wat meer een treintje lijkt) een stadstour maken. De bus ziet er leuk uit en hij leidt ons lange alle bezienswaardigheden in de stad. Wel lachen om zo de tourist uit te hangen. Er wordt naar ons gezwaait! Een van de stops die we maken is bij het beeld van Jezus dat uitkijkt over de stad.



Bij de ruïnes van Saqsaywaman (spreek uit sexy woman) stappen wij uit. Daar biedt Wendy zich aan als gids. Wendy kent de ruïnes goed en weet er veel interessants over te vertellen. Zo oefent haar engels, wij ons spaans. Bovendien hebben wij zo ook een privé-fotograaf voor weinig. Goede deal dus!



Als we alles goed hebben bekeken springen we weer in het busje dat op een treintje lijkt, richting centrum. De rest van de dag gaan we lekker luieren!

Woensdag 29 november - Lima
Door het hotel wordt een gratis service verzorgd naar het vliegveld. Wij vliegen vandaag, als het goed is om 11.40 uur naar Lima terug. Wat schertst onze verbazing als we inchecken. Onze vlucht is vervallen, we kunnen met een van de twee vroegere vluchten mee. We staan opeens om 10.45 uur gepland om op te stijgen! En het mooie is dat we nog op tijd gaan ook...

kust lima

Na wederom een korte vlucht landen we in Lima, waar we met een taxi naar het hotel worden gebracht. Niet zo´n luxe als we in Cusco hadden, maar prima voor het laatste nachtje. Vanavond gaan we lekker naar de bioscoop en verder een beetje wandelen en shoppen in Lima. We zullen er financieel op achteruit en met al dat lekkere eten op de weegschaal ongetwijfeld op vooruit gegaan zijn deze vakantie. Maar als we weer naar huis gaan, is dat wel met onvergetelijke herinneringen!

Donderdag 30 november - Lima/Madrid
We gaan om 20.55 uur Peruaanse tijd vliegen, dus we nemen mooi op tijd een taxi naar het vliegveld. Voor het loket van Iberia staat een enorme rij en drugshonden snuffelen af en aan. Gelukkig merken ze de coca-souvenirs in onze handbagage niet op. Maar het opsporen van cocathee of -snoepjes is natuurlijk ook niet echt waar deze honden op getraind worden.

Als we eindelijk aan de beurt zijn, krijgen we het blijde nieuws...2,5 uur vertraging! Nu zijn we dus bijna 6 uur van te voren op het vliegveld. Gelukkig zijn we inmiddels experts in wachten (of berusten) en bovendien zijn er héél veel winkels op het vliegveld. Kunnen we mooi de gemiddelde uitgave per persoon per dag nog even ophalen. Uiteindelijk vertrekken we na middernacht pas.

Vrijdag 1 december - Madrid/Amsterdam
In Madrid zoeken we direct weer (nu telefonisch) contact met het welkomscomité dat ondertussen helaas al op Schiphol staat. Gelukkig krijgen we ze zo gek om nog een keertje terug te komen. Van je familie moet je het inderdaad hebben!

We beseffen dat we geboft hebben, want tijdens vier weken regenseizoen in Peru/Bolivia hebben we slechts één bui gehad. En in Madrid miezert het een beetje. Na een korte vlucht landen we veilig in Amsterdam, terwijl dikke regendruppels een welkom-thuis deuntje tikken op de ruitjes... Nog even genieten van het weekend en dan weer terug naar de realiteit!

mooi volendam